عمومی

تعارض حضور زنان در ورزشگاه با حکم شرع

حتما رئیسی این توصیه را شنیده اما آقایی می دهد آن را مسکوت بگذارد و اجازه بدهد وزارت ورزش و فد

نامه جامعه مدرسین موارد سابق، با پوشش رسانه های قابل اعتنای همراه نشد و خبرگزاری های نزدیک به دلواپسان نیز این حرف را در تویی بوک نکردند که مسائل زنان زنان ما ازدواج و تعالی فکری و چیزهایی مانند این هاست، نه تماشای فوتبال. یا مثلا حضور در چنین جایی جز برانگیختن احساسات و هیجانات کاذب سودی ندارد!

در واقع رسانه ها با زخم قهرمانانه شان ، نمک به نپاشیدند و حتی در انعکاس اخبار و تصاویر حضور حضو

نتیجه چه شد؟ این شد که بازی ایران و عراق در آرامش و متانت برگزار شد و حتی اگر هنجار شکنی های محدودی هم صورت گ. ائمه جمعه هم امروز اشاره ای به این موضوع نکردند. فرین بر قلم پاک خط پوشش باد!

اما اکنون به پرسش‌های مهم دیگر از جمله اینکه باید به علما درباره عدم شضه توجه کرد یا حضور بانوانی که بعضیاً با پوشش چادر در استادیوم حضور دارند عمل حرام و خلاف شرع بود؟ س از این چه باید کرد؟ یا در تکرار، شابه عدم رعایت احکام شرعی به وجود نمی آید؟

به نظر می‌رسد موضوع حضور زنان در فعالیت‌های اجتماعی به ویژه ورزش بیش از حد و پیش از شرعی و دینی و ح به عبارت روشن تر چون این موضوع از دالان سیاست گذر داده شده است مشکل ایجاد شده است. اگر در دولت‌های قبل (خاتمی احمدی نژاد و روحانی) مانند دولت رئیسی عمل می‌شد، این مقوله در آن دو بود. با این حال شبهه خلاف شرق بودن موضوع در ذهن دانشمند دینی و اصحاب تقوا و غیرتمندان مذهبی همچنان قابل بحث است و حتی اگر را از سیاست ادامه دهید همچنان به عنوان یک گره کور می ماند.

برای روشن تر شدن باید ببینیم چرا نهادهای مذهبی با حضور زنان در ورزشگاه ها و برخی فعالیت ها طنطور که من میفهمم آنها مفسده هایی چون اختلاط زنان با مردان و تالی فاسدهای این موضوع را به عنواح می دهند. س اگر این مقدمه حل شود مشکل مرتفع می شود.

در فقه یک اصل پذیرفته شده است که فقیه حکم می دهد اما تشخیص موضوع حکم (الا در موارد خاص) بر مقابله با مردم و مکلفین است. بنابراین اگر جامعه نمی تواند اثبات کند که موضوع مورد انتقاد برای مخالفت با ورود به استادیوم واقعی نمی ماند و حکم فقهی هم مخدوش شود.

در جریان مسابقه پنجشنبه شب زنان در جایگاه ویژه حضور و موضوع اختلاط با مردان عملاً منتفی ب دیگر محملی برای خلاف شرع دانسته شدن حضور آنها باقی نمی ماند. بعا با بهبود کیفیت حضور زنان در مجامع ورزشی، نقدهای متشرعان نیز کاهش خواهد یافت.

کنشگران اجتماعی، جامعه شناسان و روانشناسان اجتماعی و فعالان مدنی در سال های گذشته برای اصلاح رابطه شرع و رفتارهای اجتماعی کمکاری کرده اند و در یک ارتباط علمی صمیمی موضوعاتی مانند حضور زنان در ورزشگاه ها و حتی مقوله های مهم از آن مانند حجاب. و رعایت آن را با اندیشمندان دینی در میان نگذاشته‌اند.

شرایط به شرایط خصوصی که مضیقه های اقتصادی اقشار مردم را عصبانی و کم تحمل کرده و منجر به کاهش شدید افراد و اجتماعی شده، سخت نگرفتن در این شرایط آن هم از باب “اضطرار” کاملا پذیرفته شده است.

بخواهیم یا نه مسابقات ورزشی حرکات فعال ملی و حماسی است که می تواند امید بخشد و وحدت آفرین باشد و در حال شادی هایی که باعث شود که در حیطه مباحات است و در منطقه الفراق شرعی به آن ایرادی وارد نمی شود. شاید یکی از مصادیق شریعت سهله و سمحه را در همین مقولات ساری و جاری کرد.

از سوی دیگر قوانین بین المللی همان گونه که در اقتصاد و سیاست تحمیل بر همه کشورها در امور ورزشی نیز ما را وادار به پذیرش رفتارهایی ناخواسته می کند. دعوای بین شرع و عرف پدیدار نیست تجری نسبت به احکام دینی هم رنگ ببازد.

ورزش و مسائل زنان جزء کوچکی از یک موضوع بزرگ‌تر به نام مسالمت با زندگی عرفی است. اگر چه در ادبیات فقهی امام خمینی قاعده احکام ثانویه باید تا حدی مشکلات را حل کند اما در مسائل مستحدثه ای که روز به روز پیش می آید گفتگوهای علمی تخصصی میان کنشگران اجتماعی با علمای دین اولا امری ناگزیر است و ثانیا باید به راه حل هایی بیانجامد که هم چنین است. همه خارج شدن از دین به راحتی میسر نگردد و هم اینکه جامعه به سمت سکولاریزم هدایت اجباری مخدوش شود و مبانی دینی نگردد و هم تقابل بین دین و جامعه رواج پیدا نکند.

دکمه بازگشت به بالا