اخبار استانی

روشی برای کنترل “تبعات روانی ناباروری”

ناباروری یکی از معضلاتی است که بسیاری از خانواده ها را در سرتاسر جهان آذر می دهد. بر اساس یافته‌های پژوهشی که توسط دانشمندان کشور انجام شده است، روانی این مشکل را می‌توان به‌خوبی کرد.

به گزارش اخبار استانی، باروری یا تولید مثل، نیازمند نیاز برای شروع و حفظ بارداری است. طبق تعریف پزشکان، زنان نابارور به زنانی گفته می شود که حداقل یک سال از تصمیم آنها برای فرزنددار شدن بدون استفاده از وسایل حمل و نقل از بارداری گذشته باشد، اما موفق نشده باشند و از سوی پزشک متخصص، تشخیص ناباروری گرفته شوند. تخمین زده می‌شود ۱۸۰-۱۲۰ میلیون زن در سراسر جهان در سنین ۴۹- ۱۸ سال دچار ناباروری باشند. در ایران، میزان نازایی حدود 5 درصد گزارش شده است و عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند.

به گفته ناتوانی، ازجمله عواملی که آنها را در بروز می‌دانند می‌دانند، می‌توانم به استرس مزمن یا شدید که از طریق ناتوانی جنسی، عدم تخمک‌گذاری، و کم شدن ارتباط جنسی خود را نشان می‌دهم، اشاره کنم. بهعلاوه، مطالعات انجام شده در این خصوص، آشفتگی، استرس، استرس، افسردگی، پایین بودن عزت نفس، نارضایتی زناشویی، نارضایتی جنسی و کاهش کیفیت زندگی را بهعنوان پیام های روانشناختی ناباروری معرفی کرده اند. ازآنجاکه افراد نابارور به دلیل نامعلوم بودن نتیجه درمان و پایین بودن احتمال موفقیت روشهای درمانی، افسرده و مضطرب می شوند، این فشارهای روانی نیز خود می توانند بر درمان ناباروری و کیفیت زندگی این افراد بمانند.

در این رابطه، یک تیم پژوهشی چهار نفره از دانشگاه علوم و سلامت اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی جزیره کیش، دانشگاه آزاد اسلامی کرج و دانشگاه علوم پزشکی ایران تحقیقی را انجام داد که در آن تأثیرات درمان بر پذیرش و بهبود کیفیت زندگی زنان انجام شد. نابارور مورد بررسی علمی قرار گرفته است.

این پژوهش بر روی گروهی از زنان نابارور مراجعه کننده به اصفهان به مراکز ناباروری در شهر انجام شده است. برای این زنان، ۹ جلسه ۱۲۰ دقیقه‌ای درمان و پذیرش اجرا شد و سپس اطلاعات مورد نیاز با استفاده از شا

بر اساس نتایج این تحقیق، درمان بر پذیرش و بهبود کیفیت زندگی در زنان نابارور می‌شود و این مداخله می‌تواند باعث کاهش آسیب ناشی از ناباروری روانی شود.

حمید پورشریفی، دانشیار و پژوهشگر گروه روانشناسی دانشگاه توانبخشی و سلامت اجتماعی و همکارانش در این خصوص می گویند “فرایند درمان و پذیرش، پذیرفتنی روانشناختی را پایه سلامت روانی افراد میداند و بر این باور است که شخصیتی که پذیرنده علوم روانشناختی است، از رویدادهای مختلف است. ناخواسته نگرفته و سعی در کنترل و تغییر آنها ندارد، اما انرژی خود را به جائی می زند یا از رویدادهای ناخواسته، صرف ارزش ها و کیفیت زندگی خود می کند.»

آنها میافزایند: “در جریان این درمان، به فرد کمک می‌شود تا تغییرات رفتاری را بپذیرد و هر زمانی که لازم باشد، تغییر یا پافشاری کند و در واقع این درمان به دنبال بهبود شیوه‌های مناسب با موقعیت است.”

طبق یافته های این پژوهش، درمان و پذیرش در فرد این آمادگی را ایجاد می کند که نسبت به هیجانات خود، مشکلات خود را بدون قید و شرط پذیرش و مهارت های لازم برای حل مشکلات خود ایجاد کند.

به پورشریفی و همکارانش، «زنان نابارور، معمولاً افکار ناکارآمد و تحریف‌های شناختی گوناگون. ممکن است این افکار و هیجانات باعث شوند که روی خود فعال شوند، نسبت به آینده ناامید شوند و خودسرزنش کنند و ناآرام شوند و در نتیجه باعث کاهش مییابد و علائم آنها تشدید می شود.

بنا بر اطلاعات ارائه شده در این تحقیق، درمان مبتنی بر پذیرش و با آموزش گسلش شناختی شامل روش های مختلف چالش با افکار غیر منطقی و انتخاب صحیح صحیح نسبت به مسائل و مشکلات می تواند در مورد زندگی زنان نابارور باشد.

این یافته‌ها را مجله علمی پژوهشی «سلامت جامعه» متعلق به دانشکده پرستاری مامایی و پیراپزشکی رفسنجان است.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا