عمومی

غیبت ناموجه فردوسی در کلاس‌های درس!

המאסה בגירוש פרדוסי، אשון כוה דמאונד אסט. هر دو نماد از ایران هستند. همان‌غون که شاهنامه در میان دیوان‌های شعر فارسی بازیکی بلند دارد، دماوند هم در میان کوهای ایران، ارجمند است.

روزنامه گراسان به روگر اخبار استانی نوشت: هیچ کس نمی تواند منکر اهمیت شاهنامه فردوسی شود. اگر فردوسی و کارش بزرگ نبود، سرنوشت او به زبان فارسی بود و اتحاد و اتحاد مردم ایران در تردید بود. زبان فارسی به برکت نمایش فردوسی و دیگر بزرگان ادبیات فارسی همچون سعدی و حافظ، هزار سال تا کنون به حیات خود ادامه داده و امواج تهدید را پشت سر گذاشته است. اکنون وظیفه ما حفظ این زبان به عنوان میراث ملی و انتقال آن به نسل های آینده است. یکی از راه های حفظ زبان فارسی، آشنایی کودکان و نوجوانان با آن و آثار ارزشمندی مانند شاهنامه فردوسی به ویژه در مدرسه است. خواندن ترجمه آثار دنیای ادب برای نوجوانان نیز ضروری نیست، همان طور که آشنایی با آثار ارزشمند ادبیات فارسی مهم است.

درباره جایگاه شاهنامه فردوسی در جامعه ایرانی و اهمیت ترویج شاهنامه خوانی در مدارس با دکتر

ایرانی‌ها، مدیون فردوسی

دکتر کزازی ایرانی بودن را با آشنایی با شاهنامه فردوسی می سنجد و می گوید: «اگر می خواهید قضاوت کنید که آیا فردی در میان ایرانیان ایرانی تر است، باید میزان آشنایی او با فردوسی و شاهنامه را بسنجید». اگر فردوسی به شاهنامه دست نزد، هیچ یک از شاعران بزرگ ایران به آن مرحله نرسیدند و به فراتر از آن نرسیدند، اگر اکنون با هم فارسی صحبت می کنیم، مدیون فردوسی و شاهنامه هستیم. המאסה בגירוש פרדוסי، אשון כוה דמאונד אסט. هر دو نماد از ایران هستند. همان‌غون که شاهنامه در میان دیوان‌های شعر فارسی بازیکی بلند دارد، دماوند هم در میان کوهای ایران، ارجمند است».

अधिक्षा अधिक्षा शाहनामेह्वानी द्ट दे

در شاهنامهـپجوه به اهمیت شاهنامه خوانی در مدارس اشاره می کند: «اگر ایرانیان از کودکی با شاهنامه آشنا نباشند، هویت خود را به درستی به دست نمی آورند». اگر هدف کودکان دبستانی باشد، این آشنایی باید متناسب با توانایی آنها در قالب ترانه، ترانه، بازی و نمایش باشد، اما برای آشنایی نوجوانان با شاهنامه، باید با سر و صدا و هیجان معلمان همراه باشد. در این زمینه نمی توان تنها به آموزش تکیه کرد و باید از هنر برای آشنایی جوانان با این شاهکار ادبی استفاده کرد.

از جندنامه‌نامه و سفرنامه‌نویسی تا شاهنامه‌شناسی

دکتر میرجلال الدین کزازی در پایان به آثار تازه منتشر شده خود در حوزه ادب و فرهنگ می گوید: کتاب «باز در بیش های راز» جلد پنجم اززنجیره کتابی است که در حوزه حافظ شناسی نوشته شده و گویی منتشر شده است. به کاپـــــــــــــــــر بودند در کتابی دیر از همی کیزنک که پوشینۀ ششم است، 20 غزل عنگین دیوان حافیز از نگ جیبائنایی و باورناسی شده است. کتاب دیگری که در این ماه چاپ شده است «نیجر و در گذشت از عمرم» نام دارد. این کتاب به صورت کوتاهی نوشته شده است که من چندین سال پیش نوشته بودم و گویا چاپ دیگری از آن منتشر شده است. یکی دیگر کتابی به نام «روزهای کاتالونیا» است که قبل از چاپ مجدد چند بار چاپ شد. این کتاب گزارش سفری است که چند سالی است در اسپانیا داشتم.

کتاب دیگری که پس از چندین سال سرانجام به چاپ رسید، «پرنیان پیندار» نام دارد و اولین کتاب در حوزه فرهنگ و ادب در ایران است. کتاب عدی که کاپپ تعزیای از آن نمر کتبر، کتابی است با نام «از کاف تا نون». این کتاب بر اساس گفتگو نوشته شده و چهار بار در عنوان نشریه منتشر شده است. کتاب «خردنامه خرّمی» نیز در برمد شاهنامه‌شناسی است و آن را انشر گوی کرده و دومین کتاب بوشینه به نام «نهادنامۀ داد» است.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا