عمومی

معلول آزاری و قوانین کاغذی

فرد دارای معلولیت علاوه بر برخورداری از حقوق عمومی مندرج در فصل سوم قانون اساسی به عنوان یک حق ملی، دارای قوانین و حقوق مشخص تری نیز می باشد، یعنی قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت. این قانون در سال 1362 تصویب شد، اما در سال 1375 بازنگری و تصویب شد، اما ما نتوانستیم اکثر این قوانین را اجرا کنیم.

در قانون آمده است که مبنای قانون کار حداقل مستمری برای افراد دارای معلولیت شدید و بسیار شدید است. یعنی هر فرد دارای معلولیت شدید و بسیار شدید باید حداقل سه میلیون تومان در ماه دریافت کند اما اکنون بین 300 تا 350 هزار تومان مستمری به یک معلول پرداخت می شود.

اصل 30 قانون اساسی به لزوم آموزش رایگان برای همه می پردازد. در قانون حمایت از معلولان نیز تاکید شده است که این افراد باید به صورت رایگان در دانشگاه ها تحصیل کنند، اما آیا این امر محقق شده است؟ ما بانک اطلاعاتی مشخصی از افراد دارای معلولیت در کشور نداریم، پس چگونه آنها را قادر به آموزش کنیم؟

مشکل اشتغال بین افراد دارای معلولیت و افراد دارای معلولیت و نابرابری فرصت های شغلی، مشکل مسکن و مناسب سازی اماکن عمومی از جمله مشکلات این قشر است. حتی سازمان‌هایی که در دبیرخانه مناسب‌سازی کشور عضویت دارند، ساختمان‌های خود را مناسب‌سازی نکرده‌اند و در همه شهرهای ما از افراد دارای معلولیت استقبال نمی‌شود.

احترام و عدم شفقت نسبت به افراد دارای معلولیت با شناخت و احقاق حقوق آنها حاصل می شود، بنابراین قبل از هر چیز همه افراد برای رعایت این حقوق نیازمند آگاهی از حقوق معلولان هستند. تنها در این راه هیچ دلیلی برای محروم کردن افراد از معلولیت وجود ندارد.

موضوع مهم دیگر مراقبت و آموزش خانواده های دارای معلولیت در خانواده است. افرادی که از یک فرد دارای معلولیت مراقبت می کنند نیز به حمایت روانی و اجتماعی نیاز دارند. به عنوان مثال، روابط اجتماعی مادر با کودک معلول با سایر افراد متفاوت است و ناتوانی کودک بر نقش های اجتماعی مادر در جامعه تأثیر می گذارد.

در دهه های گذشته محله ها نیز نقش مهمی در مراقبت، رسیدگی، رسیدگی و مراقبت از افراد دارای معلولیت داشته اند و امروزه محله های کمی باقی مانده و تنها خانواده های دارای معلولیت هستند.

همسایه ها در زمینه کمک های اجتماعی برای افراد با هر نوع و سطح معلولیتی به خانواده ها کمک کرده اند، اما اکنون که توجهات کم شده و فشار بیشتری بر خانواده وارد می شود، رفتارهایی را نیز به وجود آورده است که افراد دارای معلولیت را آزار می دهد. .

البته آزار و اذیت معلولان در منازل محدود نیست و همه افراد در محیط کار، فضای عمومی، وسایل نقلیه عمومی و غیره باید نسبت به حقوق و غیرحقوق دست اندرکاران این بخش از قانون آگاهی داشته باشند و به آنها احترام بگذارند. جامعه.

* رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران

دکمه بازگشت به بالا