اخبار استانی

گلایه‌های تئاتر خصوصی از وضعیت فعلی هنرهای نمایشی/ تئاتر می‌تواند ابزار گفت‌وگوی جامعه باشد

در گفت‌وگو با داود نامور نوشته شد:

کارگردان حضار نوفل لوشاتو نوشت: با وجود همه بحران هایی که امروز گریبان تئاتر را گرفته است، از تعطیلی سالن ها تا کمبود هنرمند، هنوز هم می توان بسیاری از مشکلات را با هنر حل کرد و به آینده تئاتر امیدوار بود. مخاطبان آن . .

به گزارش خبرنگار خبرگزاری تئاتر، در شرایط بحرانی جامعه و در حوزه هنرهای نمایشی، همواره بخش خصوصی بیش از بخش های دولتی که تحت حمایت دولت هستند، متضرر می شود. در دوران کرونا حتی آن سالن‌هایی که به آن‌ها پرداخته نشد، همین اتفاق برای سالن‌ها افتاد و اکنون با توجه به اتفاقات اخیر و اینکه بیشتر سالن‌های خصوصی در مراکز شهر هستند، وضعیت بدتر شده است، به‌طوری که تنها تعداد کمی تئاترهای خصوصی مانند «نوفل لوشاتو» و «شهرزاد»، همه سالن‌های ویژه نیز برای بهبود شرایط، اجراهای خود را تعطیل کردند.

یکی از سالن هایی که با وجود مشکلات فراوان سعی در روشن نگه داشتن چراغ تئاتر داشت، سالن جدید توسط مدیریت داوود نامور ایجاد شد که چند سال پیش سالن را تغییر دادند و آن را به یک مجموعه باکیفیت تبدیل کردند.

** یک سملوه تعادر فره‌ای

نام موقعیت جغرافیایی مجموعه در تقاطع نوفل لوشاتو قرار دارد که ساخت آن را از سال ۹۸ شروع کردیم و در سال ۹۹ به آنجا منتقل شدیم. قبلش یه جایی برای اجاره داشتیم و بالاخره بخاطر ویروس کرونا مجبور شدیم کل خونه اجاره ای رو بریم و مجبور شدیم بریم. ظرفیت نمایشگاه جدید بیش از 70 نفر و دارای بیش از 98 خط می باشد. این مجموعه دارای سالن اجراهای بزرگ و باکیفیت و صحنه ای است که حدود 50 نفر ظرفیت دارد و برای اجراهای کوچک و تمرین مناسب است.

تجهیزات سرمایشی و گرمایشی و سرویس های بهداشتی مختلف به وضعیت پشت صحنه، این مجموعه برای کارهای حرفه ای مناسب است که در حال حاضر تقریباً از تمام سالن های خصوصی تهران در شرایط بهتری قرار دارد.

** تعریف اُفت و خیزهای

این مدیر تئاتر درباره پرفراز و نشیب اجراها در ایام کرونا و پس از آن گفت: در ایام کرونا کم و بیش به سراغ اجراها رفتیم تا اینکه در شرایط فعلی چندین بار در این مدت به دلیل اینکه سالن در پشت تئاتر نیز واقع شده است. شهر و در مرکز شهر، برازهایی و دو رتبه باززهایی است. خود برخی از گروه های نمایشی در این مدت اجرا را لغو کردند اما ما به آنها احترام گذاشتیم و حتی پولشان را بدون ضرر پس دادیم تا اگر بخواهند در شرایط بهتری اجرا کنند یا کلا انصراف دهند.

** 2 نمایش در دست است

در حال حاضر دو گروه نمایش با عناوین نمایش «کوکی اتاق» به کارگردانی مهران مکاری و امین سنجربیگی و نمایش «اوج طوفان» مسعود صالحی در حال اجرا هستند که البته تعداد تماشاگران نیز کمی افزایش یافته است. این هفته مثلا آخر هفته براش به هفتاد نفر یا میان هفتاد سی ـ کهل نفر تامشاگر داشتیم.

نامور تاکید می کند که با وجود همه این اتفاقات و مشکلات همچنان می توانیم چراغ را روشن نگه داریم، برخی معتقدند در شرایط فعلی بهتر است تئاتر را رها کنیم، اما اگر چند اصل را پرداخت کنم و هزینه های دیگری هم داشته باشم، می توانم. چنین کاری انجام نمی دهم و من نمی خواهم کار را متوقف کنم.

ما به همه کسانی که در این دوره کار نکرده اند احترام می گذاریم و برای همه کسانی که شغل خود را رها کرده اند ارزش قائل هستیم، اما من نمی توانم کارم را رها کنم، ترجیح می دهم از طریق این شغل صحبت کنم، من یک رویا دارم. حداقل هنر تئاتر همان چیزی است که ما درباره آن صحبت می کنیم و من دوست دارم همه به تئاتر بیایند و با هم صحبت کنند.

** حرکت هنرمندان برای مرخصی درست نیست

تا آن موقع چند هفته پیش می گفتند سوپرمارکت ها همیشه باز هستند اما اگر اتفاقی بیفتد تئاتر تعطیل می شود. чунин перегистати аз мен би перевозки ист! اما معتقدم هر فردی دیدگاه شخصی خود را دارد و به او احترام می گذارم. اما اگر گروهی در تئاتر دیگری جمع شوند و دیگران را تشویق به کار نکنند و گروه های نمایشی در حال اجرا باشند و به سالن نوفل یا هر جای دیگری بیایند تا اجرای خود را متوقف کنند، درست نیست.

نامور با خوشحالی از اینکه شاید یک سال تئاتر در حوزه فرهنگ فرهنگی تعطیل شود، می گوید: ده سال است که یک گروه تئاتر را مدیریت می کنم، کارگردان های زیادی آمدند و رفتند، برای تئاتر چه کردند؟ این روزها انتقادات زیادی از مرکز هنرهای نمایشی دارم، بیش از 50 روز است که از آقای نظری مدیر هنرهای نمایشی خبری نیست، چندین بار با آنها تماس گرفتم و جواب ندادند، این چیزها آزاردهنده هستند، چرا در شرایط فعلی نباید پاسخگوی وضعیت فعلی ساحبت کند؟

در عین حال که همه در تعطیلات بودند سالن و شهرداری چراغ تئاتر را روشن می کردند و هیچکس از من خبری نمی گرفت اما منتظر بودیم که یکی بیاید و با ما صحبت کند، زیاد نیست. نمی دانم کجا هستیم و الان باید چه کنیم؟

** نیاز به گفت وگو و همدلی با هم دریم

مدير تماشاخانه نوفل لوشاتو است كه، امروز ما به رافاكت، همدلي و كار درد نياز داريم.

وی میگوید: ما سعی کردیم همیشه حضور داشته باشیم، اما واقعاً چه کسی از ما دفاع می کند؟ به نازر کیلی از همین مدیرید ما کاسب کار آدیدم به کاسب کار ویکیدیک ما هم عردانیم، درس خواندیم، we spent; این اصلا برای وضعیت تئاتر جوان خوب نیست که مسئول آن پاسخگو نیست. در حلا حدر اقای کاظم نازری بیش از دو مه است که یک سالنی کاکرفته به همان دولتی دولتی می شود. अग्र टेटारी निस्टाई، मेदेर कली हम निई!

وی در پایان با وجود همه این مشکلات و بحران ها ابراز امیدواری کرد که در آینده شرایط بهتر شود و معتقد است باید دید مثبتی به مخاطب بدهیم چرا که می توانیم در تئاتر صحبت کنیم تا بتوانیم یک نمایش واقعی داشته باشیم. گفتگو.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا